Blog

Η Μεσόγειος «φλέγεται» από έναν αθόρυβο αλλά άγριο εμπορικό πόλεμο, με φόντο το υγρό χρυσάφι.

Καθώς οι ευρωπαϊκές αγορές αναζητούν φθηνότερες εναλλακτικές για να γεμίσουν τα ράφια των σούπερ μάρκετ, το βλέμμα όλων έχει στραφεί στη Βόρεια Αφρική. Εκεί, η Τυνησία αναδεικνύεται σε παγκόσμια υπερδύναμη, απειλώντας ευθέως τις παραδοσιακές δυνάμεις.

Για να καταλάβουμε όμως γιατί το τυνησιακό ελαιόλαδο «καλπάζει» διεθνώς, πρέπει να μπούμε στα λογιστήρια των αγροτών. Η σύγκριση των αριθμών ανάμεσα στην Τυνησία και την Ελλάδα αποκαλύπτει μια χαοτική πραγματικότητα: εκεί που ο Τυνήσιος βγάζει κέρδος, ο Έλληνας μετράει ζημιές.

Τυνησία: Παραγωγή με Κόστος… Σοκ

Στους ατελείωτους ελαιώνες του Σφαξ και του Καϊρουάν, το σκηνικό της παραγωγής διαφέρει ριζικά από το ελληνικό. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Τυνησίας είναι το εξαιρετικά χαμηλό κόστος των «εργατικών χεριών» και των εισροών.

• Κόστος Παραγωγής: Σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις του κλάδου, το πραγματικό κόστος παραγωγής για ένα λίτρο έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην Τυνησία κυμαίνεται κατά προσέγγιση από 1,80 έως 2,20 ευρώ.
• Τιμή Πώλησης (Στο Λιοτρίβι): Η κυβέρνηση της Τυνησίας, θέλοντας να προστατεύσει τον κλάδο, ορίζει συχνά τιμές ασφαλείας στα λιοτρίβια γύρω στα 10 δηνάρια το κιλό (περίπου 2,90 ευρώ το λίτρο).
• Τιμή Εξαγωγής (Χύμα): Στις διεθνείς αγορές, το τυνησιακό λάδι φεύγει σε δεξαμενές (κυρίως προς Ιταλία και Ισπανία) με τιμές που «κλειδώνουν» κοντά στα 3,50 με 3,65 ευρώ το κιλό.

Το Μαθηματικό Αποτέλεσμα: Ο Τυνήσιος παραγωγός, ακόμα και σε περιόδους που οι διεθνείς τιμές πέφτουν, διατηρεί ένα υγιές και σταθερό περιθώριο κέρδους που αγγίζει ή και ξεπερνά το 30%-40% ανά λίτρο, καθιστώντας την καλλιέργεια απόλυτα βιώσιμη.

Η Ελληνική Πλευρά: Όταν ο Μόχθος Γίνεται από

Στην αντίπερα όχθη, ο Έλληνας ελαιοπαραγωγός έρχεται αντιμέτωπος με μια εντελώς διαφορετική οικονομική πραγματικότητα. Η γεωγραφία των ελληνικών ελαιώνων (μικροί, οικογενειακοί, συχνά σε επικλινή εδάφη) δεν επιτρέπει τη μαζική εκμηχάνιση, εκτινάσσοντας τα έξοδα.

• Κόστος Παραγωγής: Στην Ελλάδα, με τα μεροκάματα των εργατών γης να έχουν σκαρφαλώσει στα 60-80 ευρώ και το κόστος της ενέργειας, των λιπασμάτων και των καυσίμων να βρίσκεται στα ύψη, το κόστος παραγωγής ανά λίτρο έχει εκτοξευθεί. Υπολογίζεται ότι αγγίζει ή και ξεπερνά τα 4,50 με 5,00 ευρώ το λίτρο. [1]
• Η Σκληρή Προσγείωση των Τιμών: Με τη διεθνή αγορά να πιέζεται από την υπερπαραγωγή, οι τιμές παραγωγού στην Ελλάδα έχουν υποχωρήσει και αυτές στη ζώνη των 3,50 με 4,00 ευρώ το κιλό.

Το Μαθηματικό Αποτέλεσμα: Εδώ κρύβεται η τραγωδία του Έλληνα αγρότη. Όταν το κόστος σου είναι 4,50 ευρώ και η αγορά σου προσφέρει 3,70 ευρώ, χάνεις σχεδόν 1 ευρώ σε κάθε λίτρο που βγάζεις από το λιοτρίβι.

Η «Αόρατη» Απειλή για το Ελληνικό Ράφι

Η Τυνησία δεν είναι πλέον ένας μακρινός, αδιάφορος παίκτης. Οι Ιταλοί και οι Ισπανοί έμποροι αγοράζουν μαζικά το φθηνό τυνησιακό λάδι, το αναμειγνύουν και το τυποποιούν, «χτυπώντας» τις τιμές σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όσο η Ελλάδα επιμένει να πουλάει το δικό της, ανώτερης ποιότητας λάδι, ως «χύμα» προϊόν σε βυτία, θα είναι καταδικασμένη να συμπιέζεται από τα φθηνά κόστη της Βόρειας Αφρικής. Αν δεν υπάρξει άμεση στροφή στην επώνυμη τυποποίηση και δραστική μείωση του κόστους των αγροτικών εφοδίων, ο Έλληνας παραγωγός θα συνεχίσει να πληρώνει από την τσέπη του το τίμημα της ελληνικής γης, την ίδια ώρα που οι Τυνήσιοι ανταγωνιστές του θα κατακτούν τον κόσμο.