Το Χρονοδιάγραμμα του «Υγρού Χρυσού»
Μετά το περσινό ράλι που έστειλε την τιμή του ελαιολάδου σε ιστορικά υψηλά, η φετινή ελαιοκομική περίοδος θυμίζει έντονα τρενάκι του τρόμου σε λούνα παρκ. Η αγορά βρίσκεται σε μια νευρική κρίση, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στη μεγάλη μεσογειακή παραγωγή και τα άδεια ταμεία των παραγωγών που λυγίζουν από το κόστος.
Για τον καταναλωτή που κοιτάζει το ράφι και τον αγρότη που κοιτάζει το λιοτρίβι, το μεγάλο ερώτημα είναι κοινό: Πού θα κάτσει τελικά η μπίλια; Πότε θα δούμε τις υψηλότερες και πότε τις χαμηλότερες τιμές της χρονιάς; Ας χαρτογραφήσουμε τα δύο άκρα της φετινής αγοράς.
Το «Ναδίρ» της Τιμής: Η Μεγάλη Πίεση του Χειμώνα
- Πότε αναμένεται: Ιανουάριος – Φεβρουάριος
- Εκτιμώμενη τιμή παραγωγού: 3,50 € έως 3,80 € το κιλό
Το χαμηλότερο σημείο (ναδίρ) της φετινής περιόδου αναμένεται να καταγραφεί στην καρδιά του χειμώνα. Εκείνες τις εβδομάδες, η συγκομιδή στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία θα βρίσκεται στο απόλυτο αποκορύφωμά της.
Γιατί τότε;
Τα λιοτρίβια θα δουλεύουν ασταμάτητα και η αγορά θα κατακλυστεί από τεράστιες ποσότητες «φρέσκου» λαδιού. Οι μικροί παραγωγοί, πιεσμένοι από την άμεση ανάγκη να πληρώσουν τα υπέρογκα μεροκάματα των εργατών και τα έξοδα της συγκομιδής, θα αναγκαστούν να «ανοίξουν» τις δεξαμενές τους και να πουλήσουν γρήγορα. Αυτή η ξαφνική υπερπροσφορά θα δώσει την ευκαιρία στους μεγάλους εμπορικούς οίκους (κυρίως στους Ιταλούς) να πιέσουν τις τιμές στα κατώτατα όριά τους.
Το «Ζενίθ» της Τιμής: Η Καλοκαιρινή Δίψα
- Πότε αναμένεται: Ιούλιος – Σεπτέμβριος
- Εκτιμώμενη τιμή παραγωγού: 5,20 € έως 5,80 € το κιλό
Το ανώτατο σημείο (ζενίθ) για τη φετινή σοδειά δεν θα το δούμε τώρα, αλλά προς το τέλος της εμπορικής περιόδου, το ερχόμενο καλοκαίρι.
Γιατί τότε;
Μέχρι να πιάσουν οι πρώτες μεγάλες ζέστες, το μεγαλύτερο μέρος της φετινής παραγωγής θα έχει ήδη πουληθεί και τυποποιηθεί. Οι μεγάλες γεωργικές συνεταιριστικές ενώσεις και οι εύρωστοι παραγωγοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα να «στοκάρουν» το λάδι τους σε ελεγχόμενες δεξαμενές, θα κλείσουν τις στρόφιγγες. Με την αγορά να ξεμένει από ελεύθερο προϊόν και τη ζήτηση (λόγω τουριστικής περιόδου) να χτυπάει κόκκινο, η τιμή θα πάρει ξανά την ανηφόρα. Επιπλέον, τότε θα αρχίσουν να βγαίνουν οι πρώτες ανησυχητικές (ή μη) προβλέψεις για την επόμενη σοδειά, γεγονός που πάντα προκαλεί κερδοσκοπικά παιχνίδια.
Τι σημαίνει αυτό για το Ράφι του Σούπερ Μάρκετ;
Η μετακύλιση αυτών των τιμών στον τελικό καταναλωτή έχει πάντα μια καθυστέρηση περίπου 2-3 μηνών.
- Η ευκαιρία για φθηνό λάδι: Αν ψάχνετε το χαμηλότερο σημείο για να γεμίσετε την αποθήκη σας, η περίοδος από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τον Απρίλιο είναι η χρυσή σας ευκαιρία, καθώς τότε θα αποτυπωθεί στο ράφι το «ναδίρ» του χειμώνα (με τις τιμές στο έξτρα παρθένο να υπολογίζεται ότι θα πέσουν στα 7,50 – 8,50 ευρώ το λίτρο για τον καταναλωτή).
- Το καλοκαιρινό «τσίμπημα»: Αντίθετα, όποιος ξεμείνει από λάδι τον επόμενο Αύγουστο, θα βρεθεί αντιμέτωπος με το «ζενίθ», πληρώνοντας το προϊόν σαφώς ακριβότερα.
Το Συμπέρασμα της Σκακιέρας
Η φετινή χρονιά είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής και αντοχής. Ο παραγωγός που θα λυγίσει και θα πουλήσει στο «ναδίρ» του Ιανουαρίου θα βγει ζημιωμένος. Εκείνος όμως που θα καταφέρει να αποθηκεύσει και να περιμένει το «ζενίθ» του καλοκαιριού, ίσως καταφέρει όχι μόνο να καλύψει τα σπασμένα των προηγούμενων ετών, αλλά και να βρει τη χαμένη βιωσιμότητα της καλλιέργειάς του.
